Habitat Machines

Sabah oluyor, cep telefonun alarmı çalıyor, bir düğmeye basıp, o susturularak uyanılıyor. Sonra ayna karşısında ya traş makinesi ya da saç düzleştirme makinesine günaydın deniyor. Giyinmeye hazırlanırken gömleğin buruşukluğu fark ediliyor, ütü fişe takılıyor. O sırada televizyonun kumandası ile selamlaşılıp günün kendin dışında ilk konuşan insan sesi arka planda haberlerden bahsetmeye başlıyor. Sonrasında mutfağa gidilip, buzdolabı açılıyor, kahvaltılık bir şeyler çıkartılırken su ısıtıcısının düğmesine basılıyor, su kaynar kaynamaz günün ilk kafeini damarlarda dolanmaya başlıyor. O sırada dijital saat işe geç kalındığını haber veriyor, işe yetişmek, bilgisayarda bütün gün çalışmak ve akşam eve dönüp bu makineli yalnızlığa kalındığı yerden devam etmek için evden apar topar çıkılıyor. Düğmelere basarak iletişim kurulan, var olunan bu hayat bu rutininde devam ediyor.



Kanadalı sanatçı David Trautrimas bu makineli yalnızlığa dönüşen gündelik hayatları, makine içinde yaşamamız noktasından ele alıyor. Yaşam Alanı Makineleri adını verdiği çalışmasında gündelik hayat içerisinde sıklıkla karşımıza çıkan yaşam alanına ait çeşitli makineleri mimari öğeler olarak yeniden kurgulayarak mimarlığa ve makinelerle kurduğumuz ilişkilere bir de bu noktadan bakılmasını sağlıyor. Photoshop mimarisi ile üretilen bu imajlarda kentler, konutlar çeşitli makinelerin birleşiminden oluşuyor. Kahve, çay makinesi, ütü, fıskiye, mikser gibi gündelik hayatta sıklıkla kullandığımız makinelerin konutlaştığı, apartmanlaştığı, gökdelenleştiği, kent silueti kurguladığı imajlar barındırdığı makinelerin hayatımızı ele geçirme ironisi ile ilginç bir çalışma olarak karşımıza çıkıyor.



Makineleşme, makinelerle yaşama türevleri denildiğinde ilk olarak akla Chaplin’in Modern Times'da öngördüğü makinenin içinde onun parçası oldukça dişlilerin arasında kaybolan imajı geliyor. Artık dişliler fabrikalarda değil gündelik hayatın içinde ve bizler çoktan hangi makinenin içinde kaybolduğumuz unutmuş durumdayız. Birinin düğmeye basmasını bekliyoruz.



Derleyen: Pelin Çetken

Kaynak:
www.notcot.org

Resim Galerisi: